زدن این برچسبهای نه فقط هیچ کمکی به پیشرفت تحصیلی دانشآموز نمیکند بلکه در بیشتر موارد دانشآموز را از شوق ادامه تحصیل و دریافت موفقیت درسی نیز باز میدارد.
- زمانی که نمرات فرزندتان ضعیف است، فقط او را مقصر ندانید و از خودتان بپرسید که آیا الگوی خوبی از سعی و تلاش برای او بودهاید؟ آیا به دنبال شرایط تحصیلی او بوده اید ؟ آیا منزل برای درس خواندن او آماده بوده؟ و آیا او ضعف جسمانی و بیماری نداشته است؟ تلاش کنید ببینید دلایل حقیقی نمرات پایین دانش آموز شما چیست؟ برای این کار میتوانید کنار فرزندتان بنشینید و از او بخواهید دلیل و علت نمرات پایینش رابرای شما توضیح دهد و دلیل حقیقی را پیدا کنید و دنبال راه حل مناسب برای آن باشید.- هر دانشآموز توانایی و استعدادهای گوناگونی دارد و نمیتوانیم از همه انتظار نمره عالی داشته باشیم. سعی کنید به آگاهی واقعبینانهای از تواناییها و استعدادهای فرزندتان برسید و بیشتر از اندازه توانش از او انتظار نداشته باشید.- پس از اینکه علل واقعی نمرات پایین را پیدا کردید، برای هر کدام برنامه مناسب داشته باشید. به طور مثال میتوانید از یک مشاور متخصص برای برنامهریزی تحصیلی کمک بگیرید، او را در کلاس تقویتی یک درس ثبتنام کنید، کتاب کمکدرسی برایش بگیرید، خودتان در یک درس که می توانید به او کمک کنید، هنگام امتحانات رفتوآمد و مهمانی را کمتر کنید، محیط منزل را آرامتر کنید یا ساعت استفاده از تلویزیون و اینترنت را کم کنید.- موفق نشدن دانشآموز در درسها نباید باعث محرومیت او از تفریح، مسافرت و استراحت شود بلکه باید برای تمام کارهای او برنامهریزی کرد، چون فرزند شما به همه آنها احتیاج دارد. همینطور چنانچه پس از بررسی دلایل کسب نمرات ضعیف، دانشآموزتان برطرف کردن ضعف خود است، تا جایی که ممکن است شرایط فعالیت را برای او فراهم کنید و به فرزند خود قوت قلب دهید و تذکر شوید که هنوز دیر نشده است.- زمانی که شما از نمرههای دانشآموزتان خیلی راضی و خشنود هستید و کارنامه او را با نمرات عالیش میپسندید، حتماً باید او را برای سعی اش تشویق و ترغیب کنید. ولی باید حواستان را جمع کنید که تشویق و پاداشی که برای او در نظر میگیرید متناسب باشد و نباید حد تشویق خیلی بیشتر از اندازه کار او باشد، چون سبب بالا رفتن انتظار فرزندتان میشود.- در آخر فراموش نکنید هر دانش آموز توانایی و استعدادهای گوناگونی دارد و نمی توانیم از همه توقع نمره ۲۰ داشته باشیم. تلاش کنید به آگاهی واقع بینانه ای از توانایی ها و استعدادهای فرزندتان برسید و بیشتر از اندازه توانش از او توقع نداشته باشید.چنانچه می بینید او واقعا سعی می کند ولی نمی تواند نمراتش را بیشتر از این بهتر کند ، او را با اجبار و فشار بیشتر دچار استرس و حس ناتوانی نکنید، بلکه از او برای کوششی که انجام داده تشکر کنید.
حرف آخر؟نکته خیلی مهمی كه والدین باید به آن دقت كنند، این است كه تشویق باعث یک اشتباه و انحراف جدی نشود. متاسفانه بعضی از والدین برای اینكه فرزندشان کار خوبی انجام دهد، پاداشهای خطرناکی میدهند که خیلی مخرب است. این نوع تشویق درباره فرزندان بزرگتر بیشتر رایج است. آنها برای تشویق فرزند خود برای او وسیلهای میخرند یا به او یک آزادی کار عجیب میدهند و اینها معمولا نیز با وعدههای محکم همراه میشود. «اگر دانشگاه قبول بشی میتونی شب تا دیروقت بیرون باشی، با دوستات مسافرت بری و ...» همیشه با خود بگویید آیا پاداشی که میدهم، وسیلهای که میخرم یا آزادی عملی که میدهم به خودی خود تباهی و ویرانی به همراه دارد یا نه.
ارسال مطلب به ایمیل دوستاتون:
وضعیت: آفلاین
گروه کاربری: تامین محتوا
در حال حاضر نظری در این مطلب ارسال نشده است.
برچسب:
نویسنده: خنجی