معنی درس چشمۀ معرفت فارسی هفتم

معنی درس چشمۀ معرفت فارسی هفتم

معنی کامل متن چشمۀ معرفت فارسی هفتم

برای کشف‌کردن، سری به طبیعت روستا زدم.

به درس بزرگ طبیعت می‌نگریستم. گوش می‌دادم، چشم می‌دادم، دل می‌دادم.

آب‌های زلال و سرد و گوارای فهم و دانایی در من خواهد جوشید.

در کلاس شگفت آفرینش و زیبایی طبیعت، عظمت و جلال جاذبهٔ خالق درس را با همهٔ وجودم لمس می‌کردم.

دهان خشک زمین ـ نگاه‌های پژمردهٔ هزاران درخت تشنه

رگ‌های خشکیدهٔ جوی‌های مزرعه

بر روی سبزه‌ها و کشته‌های سیراب، درختان سرسبز باغ و صحرا را دیدم که شاخهٔ دست‌های خویش را به آسمان برافراشته بودند و دعا می‌کردند.

کودکان پرنشاط گل‌بوته‌ها و نوجوانان امیدوار ذرّت‌ها در گوش نسیم، آمین می‌گفتند.

با همهٔ ساقه‌های سرسبز، رفیق و خویشاوندم.

آرایه: تشخیص

نسیم مانند مادری مهربان و آداب‌دان که به کودکان خویش، حق‌شناسی و ادب می‌آموزد.

آرایه:
تشخیص: یاددادن نسیم
تشبیه: نسیم به مادری مهربان و آداب‌دان تشبیه شده است.

سرهای نهال‌های جوان و بوته‌های نوزاد خویش را به نشانهٔ احترام و وداع با من خم کرده بود.

آرایه:
تشخیص: خم‌کردن سرهای نهال به نشانهٔ خداحافظی
کنایه: سر خم‌کردن، کنایه از ادای احترام

به احساسات خاموش اما سرشار از پاکی و صفای این طبیعت و سبزه‌های معصوم پاسخ می‌گفتم.

آرایه:
تشخیص: سبزه‌های معصوم (نسبت دادن صفت معصوم که از ویژگی‌های انسانی است به سبزه)

برگ درختان سبز، در نظر هوشیار هر ورقش دفتری است، معرفت کردگار

برچسب: نویسنده: خنجی تاريخ: چهارشنبه 17 تير 1405 ساعت: 4:08