چگونه کار می کند؟ – آموزش سابنتینگ شبکه به زبان ساده؛ Subnetting چیست و

Subnetting یکی از مفاهیم مهم در طراحی و مدیریت شبکه‌های کامپیوتری است که به کمک آن می‌توان یک شبکه بزرگ را به چندین شبکه کوچک‌تر تقسیم کرد. هر کدام از این زیرشبکه‌ها به صورت مستقل قابل مدیریت هستند و به دستگاه‌ها اجازه می‌دهند تا با یکدیگر به طور موثر ارتباط برقرار کنند. این تکنیک به مدیران شبکه کمک می‌کند تا شبکه‌های بزرگ را بهتر و منظم‌تر مدیریت کنند. از سوی دیگر، در این روش بازده، کارایی و امنیت کلی شبکه نیز بهبود پیدا می‌کند. در این گزارش از مجله فرادرس تبیین می‌دهیم که Subnetting چیست و چرا از آن در شبکه‌های کامپیوتری استفاده می‌شود.

در ادامه، با مفهوم Subnet Mask و نحوه کار Subnetting آشنا می‌شویم و با استفاده از یک مثال ساده مرور می‌کنیم که چگونه می‌توان یک شبکه را به چند زیرشبکه تقسیم کرد. علاوه بر این، با کاربردهای عملی، مزایا و معایب Subnetting نیز آشنا خواهیم شد. با مطالعه این مطلب مفاهیمی مانند Network Address ،Broadcast Address و Subnet Mask را یاد خواهید گرفت و درک دقیق‌تری از نحوه تقسیم‌بندی و مدیریت شبکه به دست خواهید آورد.

Subnetting فرایندی است که در آن یک شبکه بزرگ به شبکه‌های کوچک‌تر و قابل مدیریت تقسیم می‌شود. این شبکه‌های کوچک به عنوان «زیرشبکه» (Subnet) شناخته می‌شوند که هر کدام از آن‌ها به عنوان یک شبکه مجزا عمل می‌کنند و به دستگاه‌های درون خود اجازه برقراری ارتباط را می‌دهند.

اگر بخواهیم به زبان ساده بیان دهیم که Subnetting چیست، می‌توان گفت سابنتینگ روشی برای تقسیم یک شبکه IP به چند زیرشبکه است تا مدیریت آدرس‌های IP، کنترل ترافیک و استفاده از منابع شبکه با نظم و کارایی بیشتری انجام شود.

به عنوان مثال، شرکتی را تصور کنید که چندین بخش مختلف مانند حسابداری، ارائه، منابع انسانی و فناوری داده‌ها دارد. به جای اینکه هر بخش به کل شبکه دسترسی داشته باشد، با استفاده از Subnetting می‌توان برای هر بخش شبکه‌های کوچک‌تری ایجاد کرد. در برآیند، هر بخش به شرحات مورد نیاز خود دسترسی خواهد داشت. استفاده از این رویکرد موجب مدیریت بهتر، رشد امنیت و بهبود کارایی شبکه می‌شود. در ادامه، با ذکر مثال سعی خواهیم کرد مبحث را بیشتر تحلیل کنیم. پیش از آن، پیشنهاد می‌کنیم برای آشنایی با شبکه‌های کامپیوتری، فیلم آموزش شبکه های کامپیوتری ۱ با گواهینامه از فرادرس را تماشا کنید.

مدرسه‌ای بزرگی را تصور کنید که ۱۰۰ دانش‌آموز در آن حضور دارند. اگر تمام دانش‌آموزان در یک کلاس قرار داده شوند، آنگاه مدیریت کلاس، برقراری نظم و ارتباط با افراد مختلف بسیار دشوار می‌شود. بر همین اساس، این ۱۰۰ دانش‌آموز با توجه به پایه تحصیلی به ۵ کلاس کوچک‌تر به صورت زیر تقسیم می‌شوند.

همچنان ۱۰۰ دانش‌آموز در مدرسه حضور دارند، ولی به گروه‌های کوچک‌تر و قابل مدیریت تقسیم شده‌اند. Subnetting در شبکه‌های کامپیوتری نیز همین کار را انجام می‌دهد؛ با این تفاوت که در شبکه به جای دانش‌آموزان، دستگاه‌ها و به جای کلاس‌ها، زیرشبکه‌ها وجود دارند.

بعد از آنکه دانستیم Subnetting چیست، ممکن است این سوال مطرح شود که چرا باید یک شبکه را به چندین زیرشبکه تقسیم کرد و آیا نمی‌توان تمام کامپیوترها و تجهیزات را در یک شبکه قرار داد. در شبکه‌های کوچک این کار مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما با صعود تعداد دستگاه‌ها مدیریت یک شبکه بزرگ دشوار می‌شود.

Subnetting با تقسیم یک شبکه بزرگ به چندین زیرشبکه کوچک‌تر مشکلاتی نظیر مدیریت و مانیتورینگ ترافیک شبکه و کنترل ارتباطات را تا حد زیادی برطرف می‌کند. در ادامه، مهم‌ترین دلایل استفاده از Subnetting آورده شده است.

با تقسیم شبکه به چند Subnet می‌توان دستگاه‌ها را طبق واحد سازمانی، موقعیت جغرافیایی یا نوع کاربرد دسته‌بندی کرد. به عنوان مثال، یک شرکت می‌تواند برای واحدهای مالی، عرضه، منابع انسانی و فناوری گزارش‌ها زیرشبکه‌های جداگانه‌ای در نظر بگیرد. در این حالت مدیر شبکه به‌جای مدیریت یک شبکه بسیار بزرگ با چند شبکه کوچک‌تر و منظم‌تر سروکار دارد.

آدرس‌های IP در شبکه یک منبع محدود هستند و باید به شکل مناسبی مدیریت شوند. برای آشنایی بیشتر با آدرس IP در شبکه می‌توانید فیلم آموزش مجانی آدرس IP چییست از فرادرس را مشاهده کنید که لینک آن در ادامه آورده شده است.

Subnetting این توانایی را فراهم می‌کند که محدوده‌های آدرس IP طبق نیاز هر بخش از شبکه تقسیم شوند. به عنوان مثال، اگر یک بخش به تعداد محدودی آدرس IP نیاز داشته باشد، می‌توان یک Subnet کوچک برای آن در نظر گرفت. در حاصل، Subnetting از هدر رفتن یا بدون استفاده ماندن آدرس‌های IP در شبکه جلوگیری می‌کند.

Subnetting یک شبکه بزرگ را به چندین زیرشبکه کوچک و مستقل تقسیم می‌کند. در برآیند، کنترل دسترسی به گزارش‌ها حساس در شبکه محدود می‌شود. به عنوان مثال، اگر یک کامپیوتر در بخش منابع انسانی مورد حمله قرار گیرد، این آسیب مهار می‌شود و بر سایر بخش‌های سازمان تاثیر نمی‌گذارد.

با تقسیم شبکه به زیرشبکه‌های کوچک‌تر پیدا کردن مشکلات نیز ساده‌تر می‌شود. به عنوان مثال، اگر ارتباط دستگاه‌های یک واحد دچار مشکل شود، مدیر شبکه می‌تواند ابتدا همان Subnet را ارزیابی کند و نیازی به تحلیل تمام شبکه نیست.

در شبکه‌های کوچک‌تر ترافیک کم شدن پیدا می‌کند و نحوه عملکرد شبکه بهبود می‌یابد. با کمتر شدن تعداد دستگاه‌ها در هر زیرشبکه بسته‌های داده رقابت کمتری برای پهنای باند دارند و در برآیند، سرعت شبکه بیشتر می‌شود.

برای نصب اپلیکیشن مجانی مجله فرادرس، کلیک کنید.

با استفاده از Subnetting می‌توان یک شبکه بزرگ را به چندین بخش کوچک‌تر تقسیم کرد. برای شناسایی کامپیوترها در زیرشبکه‌ها باید سازوکاری وجود داشته باشد تا بتوان مشخص کرد که هر کامپیوتر متعلق به کدام زیرشبکه است. به زبان ساده، Subnet Mask مقداری است که مشخص می‌کند کدام قسمت از آدرس IP، «شناسه شبکه» (Network ID) و کدام قسمت، «شناسه دستگاه» (Host ID) است.

به عنوان مثال، آدرس IP زیر را در نظر بگیرید.

اگر Subnet Mask برای این شبکه به صورت زیر باشد.

در این حالت، ۳ بخش ابتدایی آدرس IP مربوط به شبکه هستند و بخش آخر برای شناسایی دستگاه‌ها در این شبکه استفاده می‌شود. بنابراین، آدرس[fdboutput]{“content”:”192.168.1.25″,”type”:”inline”}[/fdboutput] نشان‌دهنده دستگاهی با شماره 25 در شبکه[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0″,”type”:”inline”}[/fdboutput] است. Subnet Mask مقداری است که در کنار آدرس IP استفاده می‌شود و مرز بین بخش Network و بخش Host را مشخص می‌کند. این مقدار یکی از مهم‌ترین اجزای مورد استفاده در Subnetting است.

Subnet Mask قانون یا قراردادی است که مشخص می‌کند، کدام قسمت از یک آدرس IP مربوط به شبکه و کدام قسمت مربوط به دستگاه‌های داخل شبکه است. برای درک بهتر این مفهوم مثالی خارج از شبکه را تحلیل می‌کنیم.

مدرسه‌ای را در نظر بگیرید که ۴۰۰ دانش‌آموز دارد. اگر تنها از شماره دانش‌آموز برای شناسایی استفاده شود. به عنوان مثال، «دانش‌آموز شماره ۱۵» را در نظر بگیرید، آنگاه نمی‌توان تشخیص داد که این دانش‌آموز به کدام کلاس تعلق دارد. برای حل این مشکل می‎‌توان برای هر دانش‌آموز یک شناسه تعریف کرد که از دو قسمت تشکیل شده باشد.

در این شناسه قسمت اول مشخص می‌کند که دانش‌آموز در کدام کلاس قرار دارد. قسمت دوم نیز شماره دانش‌آموز در کلاس را حاکی از آن است. به عنوان مثال، عبارت «کلاس ۳ – دانش‌آموز ۱۵» به سادگی جایگاه دقیق دانش‌آموز در مدرسه را مشخص می‌کند. بنابراین، در این تعریف قسمت اول شناسه، کلاس و قسمت دوم شناسه، شماره دانش‌آموز را مشخص می‌کند. با استفاده از این قانون می‌توان فهمید که هر بخش از شناسه چه مفهومی دارد. Subnet Mask نیز در شبکه چنین نقشی دارد و مشخص می‌کند که هر بخش از آدرس IP به چه چیزی اشاره دارد.

پیش‌تر در مطلب زیر از مجله فرادرس نحوه به دست آوردن Subnet Mask به صورت گام‌به‌گام آورده شده است.

شبکه‌های کامپیوتری یکی از حوزه‌های جذاب و پرتقاضا در زمینه علوم کامپیوتر است که علاقه‌مندان بسیاری زیادی نیز دارد. با توجه به فراگیر شدن شبکه‌های کامپیوتری در حوزه‌های مختلف زندگی از تجارت و ارتباطات گرفته تا سرگرمی و آموزش نیاز به متخصصین خبره در این حوزه بسیار بیشتر از گذشته شده است. با این حال، گستردگی محورات و مفاهیم در این حوزه یکی از چالش‌های علاقه‌مندان به یادگیری شبکه است.

در آموزش‌های زیر از فرادرس، مبحثات مختلف شبکه در سطوح متفاوت ارائه شده‌اند تا بتوانید متناسب با دانش و هدف خود، مسیر یادگیری مناسبی را انتخاب کنید. اگر به‌تازگی وارد حوزه شبکه شده‌اید، می‌توانید از مباحث پایه ابتدا کنید و به‌تدریج محورات پیشرفته‌تر را یاد بگیرید. از سوی دیگر اگر با مفاهیم اولیه شبکه آشنایی دارید، می‌توانید آموزش‌های مرتبط با محور موردنظر خود را دنبال کنید.

در ادامه تعدادی از دوره‌های آموزشی پیشنهادی در این مجموعه آورده شده است.

برای دسترسی به آموزش‌های بیشتر در این حوزه، پیشنهاد می‌کنیم به صفحه زیر مراجعه کنید:

در ادامه، تبیین می‌دهیم که نحوه کار Subnetting چیست و چطور می‌توان آن را انجام داد.

در فرایند Subnetting یک شبکه بزرگ به چندین زیرشبکه کوچک‌تر تقسیم می‌شود. برای انجام این کار بخشی از محدوده در نظر گرفته شده برای دستگاه‌های شبکه به شناسایی زیرشبکه‌ها اختصاص پیدا می‌کند. برای درک بهتر نحوه کار Subnetting ابتدا باید با ساختار آدرس IP و نحوه تقسیم آن به بخش‌های مختلف بیشتر آشنا شوید.

آدرس IP در شبکه‌‌های مبتنی بر IPv4 از چهار قسمت تشکیل شده‌ است که با نقطه از یکدیگر جدا می‌شوند. به عنوان مثال، آدرس زیر یک آدرس IPv4 است.

یک آدرس IPv4 از ۴ بخش ۸ بیتی (در مجموع ۳۲ بیت) تشکیل می‌شود. به هر کدام از بخش‌های این آدرس «اُکتِت» (Octet) گفته می‌شود که می‌تواند عددی بین ۰ تا ۲۵۵ باشد.

نکته‌ مهم در خصوص آدرس IP این است که تمام این ۳۲ بیت برای شناسایی خود دستگاه استفاده نمی‌شوند. بخشی از بیت‌ها برای مشخص کردن شبکه و بخش دیگری برای شناسایی دستگاه‌های داخل شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در اینجا مفهوم Subnet Mask اهمیت پیدا می‌کند.

Subnet Mask تعیین می‌کند که چند بیت از آدرس IP برای بخش شبکه و چند بیت برای بخش میزبان استفاده می‌شود. با استفاده از Subnet Mask می‌توان مشخص کرد که دستگاه مورد نظر در کدام محدوده شبکه قرار دارد. Subnet Mask نیز یک عدد ۳۲ بیتی است که به دو شکل زیر می‌توان آن را نشان داد.

به عنوان مثال، آدرس[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0″,”type”:”inline”}[/fdboutput] با ماسک[fdboutput]{“content”:”255.255.255.0″,”type”:”inline”}[/fdboutput] را در نظر بگیرید. در این مثال ۲۴ بیت ابتدایی برای شبکه کنار گذاشته شده است و ۸ بیت باقی مانده برای میزبان‌ها آزاد است. با این تقسیم‌بندی، موارد زیر را در خصوص این شبکه می‌توان بیان کرد.

برای پیدا کردن Subnet Mask یک شبکه باید بدانیم که مقدار Prefix Length چند است. Prefix Length در شبکه مشخص می‌کند که چند بیت از آدرس IP برای شناسایی شبکه استفاده می‌شود. این عدد به صورت[fdboutput]{“content”:”%2Fn”,”type”:”inline”}[/fdboutput] در انتهای آدرس IP شبکه قرار می‌گیرد و مقدار[fdboutput]{“content”:”n”,”type”:”inline”}[/fdboutput] تعداد بیت‌های شبکه را مشخص می‌کند. به عنوان مثال، اگر آدرس شبکه به صورت زیر باشد:

مقدار[fdboutput]{“content”:”%2F24″,”type”:”inline”}[/fdboutput] مشخص می‌کند که ۲۴ بیت برای بخش شبکه باید در نظر گرفته شود. بنابراین، Subnet Mask این شبکه به صورت زیر خواهد بود.

برای ایجاد زیرشبکه‌ها باید تعداد زیرشبکه‌ها و میزبان‌های مورد نیاز را تعیین کرد. به عنوان مثال، اگر یک شرکت به ۴ زیرشبکه نیاز دارد، می‌توان از فرمول زیر برای محاسبه Subnetها استفاده کرد.

در فرمول بالا[fdboutput]{“content”:”n”,”type”:”inline”}[/fdboutput] تعداد بیت‌هایی است که از بخش میزبان باید قرض گرفت. به عنوان مثال، برای ایجاد ۴ زیرشبکه با توجه به فرمول بالا عدد n برابر ۲ می‌شود. بنابراین، کافی است تا ۲ بیت از بخش میزبان به بخش شبکه اضافه شود.

این فرایند ساده اساس کار Subnetting در شبکه است. در ادامه، با ارائه مثالی ساده، بیشتر تبیین می‌دهیم نحوه تقسیم بندی شبکه با Subnetting چیست.

برای درک بهتر مفهوم Subnetting در شبکه بهتر است، ابتدا آن را با یک مثال ساده مرور کنیم. در این مثال خواهیم دید که چگونه یک شبکه بزرگ با اضافه شدن ۲ بیت از بخش میزبان به بخش شبکه می‌تواند به ۴ زیرشبکه کوچک‌تر تقسیم شود.

به احتمال زیاد برای شما نیز این سوال مطرح شده است که چگونه یک شبکه با Subnet Mask اولیه زیر:

با تبدیل شدن Subnet Mask به:

به ۴ زیرشبکه مستقل تبدیل می‌شود. برای پاسخ به این سوال گام‌به‌گام مراحل Subnetting را دنبال می‌کنیم.

مدرسه‌ای را تصور کنید که در یک ساختمان بزرگ قرار دارد. می‌خواهیم در این ساختمان بزرگ ۲۵۶ دانش‌آموز را قرار دهیم. در ابتدا تمام دانش‌آموزان در یک مجموعه هستند. با توجه به زیاد بودن دانش‌آموزان مدیر مدرسه تصمیم می‌گیرد که دانش‌آموزان را به ۴ کلاس تقسیم کند. این مورد دقیقاً همان ایده‌ای است که در فرایند Subnetting اتفاق می‌افتد.

در شبکه‌ای با آدرس زیر:

محدوده بسیار بزرگی از آدرس‌ها وجود دارد. این شبکه می‌تواند محدوده‌ای از آدرس‌های[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0″,”type”:”inline”}[/fdboutput] تا[fdboutput]{“content”:”192.168.1.255″,”type”:”inline”}[/fdboutput] را داشته باشد.

می‌خواهیم این محدوده بزرگ را به ۴ محدوده کوچک‌تر تقسیم کنیم.

برای تبدیل این محدوده بزرگ به چهار بخش کوچک با توجه به فرمول محاسبه تعداد subnetها باید ۲ بیت را به بخش شبکه اضافه کنیم. [fdboutput]{“content”:”%2F24″,”type”:”inline”}[/fdboutput] در آدرس[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0%2F24″,”type”:”inline”}[/fdboutput] یعنی از ۳۲ بیت تعداد ۲۴ بیت مربوط به بخش شبکه است.

با دادن ۲ بیت به بخش شبکه آدرس به[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] تغییر پیدا می‌کند و تعداد بیت‌های بخش شبکه ۲۶ خواهد بود. هر بیت می‌تواند دو حالت[fdboutput]{“content”:”0″,”type”:”inline”}[/fdboutput] یا[fdboutput]{“content”:”1″,”type”:”inline”}[/fdboutput] داشته باشد. بنابراین، اضافه شدن ۲ بیت باعث ایجاد ۴ حالت مختلف می‌شود. حالت‌های ایجاد شده به صورت زیر خواهند بود.

در شبکه با آدرس[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] تعداد ۲۶ بیت مربوط به بخش شبکه و تعداد ۶ بیت به بخش میزبان اختصاص دارد. با صفر گذاشتن ۶ بیت مربوط به بخش میزبان می‌توان آدرس زیر شبکه را به دست آورد. بنابراین، ۴ زیر شبکه به صورت زیر خواهند بود.

در این حالت ترکیب بخش انتهایی آدرس به صورت[fdboutput]{“content”:”00000000″,”type”:”inline”}[/fdboutput] خواهد بود. بنابراین، آدرس زیرشبکه اول[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] است.

در این حالت ترکیب بخش انتهایی آدرس به صورت[fdboutput]{“content”:”01000000″,”type”:”inline”}[/fdboutput] است که معادل آن در مبنای دهدهی عدد ۶۴ می‌شود. در خروجی، آدرس زیرشبکه دوم[fdboutput]{“content”:”192.168.1.64%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] خواهد بود.

در این حالت ترکیب بخش انتهایی آدرس به صورت[fdboutput]{“content”:”10000000″,”type”:”inline”}[/fdboutput] است که معادل آن در مبنای دهدهی برابر عدد ۱۲۸ است. بنابراین، آدرس زیرشبکه سوم[fdboutput]{“content”:”192.168.1.128%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] خواهد بود.

در این حالت نیز بخش انتهایی آدرس به صورت[fdboutput]{“content”:”11000000″,”type”:”inline”}[/fdboutput] خواهد بود که معادل آن در مبنای دهدهی برابر عدد 192 است. در خروجی، آدرس شبکه چهارم برابر[fdboutput]{“content”:”192.168.1.192%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] خواهد بود. به همین سادگی از یک شبکه بزرگ ۴ شبکه کوچک و مستقل با آدرس‌های متفاوت ایجاد شد.

در شبکه با آدرس[fdboutput]{“content”:”192.168.1.0%2F26″,”type”:”inline”}[/fdboutput] تعداد ۶ بیت برای میزبان‌ها در نظر گرفته شده است. بنابراین، تعداد کل آدرس‌ها برای هر زیرشبکه برابر ۶۴ خواهد بود.

آدرس شروع کار برای خود شبکه و آدرس خاتمهی برای پخش همگانی در نظر گرفته می‌شود. در خروجی، ۶۲ آدرس در هر زیرشبکه در دسترس خواهد بود. در جدول زیر آدرس زیرشبکه‌ها به تفکیک آورده شده است.

تا اینجا با مفهوم Subnetting چیست و نحوه تقسیم یک شبکه بزرگ به چند شبکه کوچک‌تر آشنا شدیم. در این بخش قصد به این سوال پاسخ خواهیم داد که Subnetting در واقعیت چه کاربردهایی دارد و چرا مدیران شبکه از آن استفاده می‌کنند.

Subnetting فقط یک روش برای تقسیم آدرس‌های IP نیست، بلکه می‌تواند به سازمان‌دهی بهتر شبکه، مدیریت آسان‌تر دستگاه‌ها و کنترل ترافیک کمک کند. مهم‌ترین کاربردهای Subnetting عبارتنداز:

Subnetting در کنار کاربردهای مختلف خود، مزایا و معایبی نیز به همراه دارد. بنابراین هنگام طراحی یک شبکه باید با توجه به تعداد دستگاه‌ها، ساختار سازمان و نیازهای شبکه تصمیم گرفت که چگونه Subnetها ایجاد و مدیریت شوند.

در ادامه مهم‌ترین مزایای Subnetting آورده شده است.

مهم‌ترین معایب Subnetting نیز عبارتنداز:

Subnetting یکی از روش‌های مهم در طراحی و مدیریت شبکه‌های کامپیوتری است که با تقسیم یک شبکه بزرگ به چند زیرشبکه کوچک‌تر، قابلیت سازمان‌دهی بهتر فضای آدرس‌دهی و مدیریت ساختار شبکه را فراهم می‌کند. در این روش با استفاده از Subnet Mask می‌توان محدوده شبکه و دستگاه‌های موجود در هر Subnet را مشخص کرد. در این گزارش از مجله فرادرس به این سوال پاسخ داده شد که Subnetting چیست و چرا از آن استفاده می‌کنیم.

در ادامه نحوه کار Subnetting و چگونگی تقسیم یک شبکه بزرگ به چند زیرشبکه کوچک با استفاده از این رویکرد بیان داده شد. سپس، با یک مثال ساده نحوه تقسیم یک شبکه بزرگ به ۴ زیرشبکه کوچک‌تر به صورت گام‌به‌گام مورد ارزیابی قرار گرفت. علاوه بر این، کاربردهای عملی Subnetting، مزایا و معایب آن نیز مرور شد. شناخت Subnetting و مفاهیمی مانند Subnet Mask و Network Address به شما کمک می‌کند تا ساختار آدرس‌دهی شبکه را بهتر درک کنید و برای طراحی و مدیریت شبکه‌های کامپیوتری انتخاب‌های مناسب‌تری داشته باشید.

نوشته Subnetting چیست و چگونه کار می کند؟ – آموزش سابنتینگ شبکه به زبان ساده اولین بار در فرادرس - مجله‌. پدیدار شد.

سوالات متداول

Subnetting چیست و چگونه کار می کند؟ – آموزش سابنتینگ شبکه به زبان ساده چیست؟

در این مطلب اطلاعات، جزئیات و نکات مرتبط با Subnetting چیست و چگونه کار می کند؟ – آموزش سابنتینگ شبکه به زبان ساده بررسی شده است.

چرا Subnetting چیست و چگونه کار می کند؟ – آموزش سابنتینگ شبکه به زبان ساده اهمیت دارد؟

این موضوع به دلیل اطلاعات و کاربردهای مرتبط، مورد توجه کاربران قرار گرفته است.

آخرین اطلاعات درباره شبکه چیست؟

جدیدترین اطلاعات و تغییرات مربوط به شبکه در این گزارش ارائه شده است.